Over verslavingen, deuren en ramen

Ben jij ergens verslaafd aan? Sigaretten? Wijntjes? Chocola? Ben je een workaholic? Of toch meer een sugaraddict? Ik rook niet, ik drink nauwelijks, ik ben 1,5 jaar geleden resoluut gestopt met overmatig snoepen, ik heb nog nooit drugs gebruikt en heb zelfs nog nooit een blowtje gerookt. Braaf he? Maar toch heb ik ook mijn verslavingen en gewoontes. De ene is wat vreemder dan de andere. Als ik ’s avonds na het werk m’n vierwieler pak, een Shakie haal bij de Mc en daarna even het gaspedaal diep intrap op de snelweg (zeer verantwoord hoor, nog nooit een briefje van het CJIB gehad)  heeft niemand daar last van. Ik zelf ook niet. Maar sommige verslavingen zijn nou eenmaal niet zo goed voor je.

De meeste mensen denken bij een verslaving meteen aan serieuze shit. Maar dat bedoel ik hier niet, ik heb het over ‘onschuldige’ verslavingen of gewoontes, slechte wel te verstaan. Je kunt ‘onschuldig’ verslaafd zijn aan Netflixen, gamen, uitgaan en stappen. Sommigen zijn op een onschuldige manier verslaafd aan vrouwen (toch vergelijkende Tarzan?). En weer anderen zijn verslaafd aan sporten of winkelen/kopen. En bijna allemaal zijn we verslaafd aan onze smartphone. Wist je dat wij gemiddeld 150x per dag (!!) dat stomme apparaat vasthouden? Holy shit hé, 150x!! Als we per dag 8 uur slapen, houden we 16 uur over. We pakken dus zo’n 9x per uur onze telefoon, dat is elke 6-7 minuten! Ontken nu nog maar eens dat je verslaafd bent aan dat high-tech dingetje. Ik ga het niet ontkennen hoor, guilty as charged. Dat stomme ding kan ik beter met klittenband aan m’n hand vastmaken, heb ik meteen nooit meer paniek als ik dat apparaat niet kan vinden (ow, ik heb ‘m gewoon vast). Appen, Facebook checken, Buienradar raadplegen, e-mailen of de tijd doden met een of andere nieuwsapp. De verslaving om te kijken of we al een appje terug hebben, is een gewoonte geworden. Of andersom… de gewoonte een verslaving. Snapchat vind ik gelukkig niets, dus het scheelt dat ik niet verslaafd aan m’n eigen selfie ben. Maar dat ding ligt altijd naast me en anders trilt m’n smartwatch wel als ik een appje krijg.

Het nare aan verslavingen en slechte gewoontes is dat ze ontzettend beperkend zijn. De tijd die je in je verslaving stopt, kun je namelijk niet in andere dingen stoppen. Er zijn vast nog 100 dingen je graag wilt doen in het leven. Een nieuwe taal leren? Nieuwe mensen ontmoeten? Sparen voor die gave auto, wereldreis of een mooi huis? Leren fotograferen? Meer sporten?  Of net als ik mindful gaan kleuren? Ondanks alle goede voornemens lukt het maar weinigen van ons om van onze verslaving af te komen of slechte gewoontes af te leren. Om de TV uit te zetten, je smartphone weg te leggen of met je luie kont van die bank af te komen. Of om daadwerkelijk te stoppen met iets waarvan je weet dat het slecht is voor je, of in ieder geval niet goed. Het is nou eenmaal makkelijk en fijn om toe te geven. Omdat je laks bent of omdat het je een kick geeft, alsof je high bent. En dan is er ook nog de angst om dat fijne, gelukzalige gevoel niet meer te ervaren. Dus blijven we doen wat altijd deden en vervallen we in gewoontes die ons zo’n tijdelijke kick geven. En zo moeilijk als het is om van een verslaving af te komen, zo makkelijk is het om jezelf verslaafd te maken aan iets nieuws.

Soms moet je hard zijn voor jezelf en besluiten het resoluut anders te gaan doen. Want als je ‘nee’ zegt tegen je verslaving of gewoonte, zeg je ‘ja’ tegen wat anders. Want hoe fijn het ook voelt om met je vinger in de figuurlijke suikerpot te zitten, je kunt in die tijd geen andere dingen doen. Bijvoorbeeld eens langs de groenteboer lopen en kijken wat voor lekkers je daar allemaal kunt halen. Want frambozen, aardbeien en een perzik zijn minstens zo lekker en in ieder geval gezonder. Maar wat blijft het verdomd moeilijk om in de praktijk je verslaving te doorbreken. Het is zo fijn, het geeft zo’n kick en het maakt je zo gelukkig. Wat moet je anders? Maar gooi gewoon eens die deur dicht, dan zul je zien dat er ergens een raam open gaat. Het is zoooo clichéééééé ik weet het, sorry, maar het is zooooo ontzettend waar. Zet die TV uit, gooi Facebook van je smartphone af of wat jouw verslaving ook is. Tijd voor andere dingen! Trek dus toch maar die vinger uit die suikerpot en kijk je angst in de ogen. Dan zul je zien dat het reuze meevalt, hoe angstaanjagend kan het nou helemaal zijn om het vertrouwde dat slecht is voor je, achter je te laten? En daarbij de weg naar dingen die beter zijn te openen? Ken je de uitspraak: een mens lijdt het meest, onder het lijden dat hij vreest? Het is dus écht zo. het valt allemaal wel mee. Nu moet ik het alleen zelf nog geloven…

Beoordeel dit artikel:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.