glasses-2006096_640Een roze bril

Het zijn bizarre tijden vind ik. De wereld lijkt in brand te staan. Ok, ik heb de Middeleeuwen niet meegemaakt, ben nooit toeschouwer van heksenjachten geweest en tijdens de Eerste én Tweede wereldoorlog zat ik nog veilig in de buik van m’n moeder die nog in de buik van m’n oma zat. Dus een echt referentiekader heb ik niet, maar toch denk ik dat de wereld gefrituurd wordt.

Het Journaal kijk ik al jaren niet meer, RTL nieuws trouwens ook niet. Als ik niet kan slapen pak ik ’s nachts wel eens de app van De Telegraaf erbij, maar op de een of andere manier slaap ik daar niet beter van. Nu.nl open ik eigenlijk ook al jaren niet meer, de laatste keer was toen ik nog bij TUI werkte en een homepage take-over had ingekocht. Dus eigenlijk ben ik best een nieuwsmijder. Het enige nieuws dat ik mee krijg is het ANP-nieuws op weg van huis naar kantoor of terug. Ok toegegeven, bij m’n schoonouders pak ik wel eens een NRC als die er toch ligt. Maar ik lees dan vooral de algemene dingetjes (de blog van Youp bijvoorbeeld, of iets over een juf die na 26 tijdelijke contracten is ingestort). En natuurlijk zie ik wat nieuws voorbij komen op Facebook en in m’n Blende nieuwsbrief, waar ik trouwens zo min mogelijk van open. Niet omdat ik per artikel moet betalen, maar vooral omdat ik het eigenlijk niet meer wil weten.

Maar de laatste dagen heb ik toch weer heel wat nieuws meegekregen. In Stockholm is iemand ingereden op mensen, een paar doden geloof ik. En daarvoor al een paar doden in Londen. In Turkije hebben mensen Erdogan meer macht gegeven. Dan lees ik over Trump die oorlogstaal zou uitslaan en Noord-Korea dat klaar is voor een oorlog met iedereen. Ondertussen zie ik nog een berichtje over Boko Haram die miljoenen mensen vermoord hebben en de Yezidi vrouwen die door IS tot seksslavinnen zijn gemaakt. Oh en vergeet die arme mensen niet in de Hoorn van Afrika die op sterven na dood zijn door voedseltekort, volgens mij hebben we nog flink wat miljoenen voor ze ingezameld. Maar weet je wat het erge is? Ik lijk opeens enorm onverschillig. Onverschilligheid lijkt wel mijn overlevingsmechanisme geworden. Bij Noord-Korea denk ik alleen maar ‘ach het is de andere kant van de wereld’. Bij vier doden in Stockholm denk ik ‘vier maar?, dat valt best mee’. Ja die miljoenen van Boko Haram kan ik niet minder maken net als die mensen van de hongersnood, maar ja ‘dat is ver weg’ denk ik dan maar. Ik vraag me af waar het is misgegaan met me. Wanneer ben ik zo onverschillig geworden? Het is namelijk niet dat ik het niet erg vind wat er allemaal gebeurt. Ik vind het echt verschrikkelijk. Ik denk dat ik mij afsluit om te voorkomen dat ik er zelf niet meer door kan functioneren. Ik kan er namelijk helemaal niets aan doen en word alleen maar verdrietig van het slechte nieuws. Dus wil ik allemaal niet meer weten wat er in de wereld gebeurt. Dan is het namelijk net of het er dan niet meer is. Dus haal ik mijn schouders op, zet mijn roze bril op en ga lekker voor mijn eigen site met roze hebbedingetjes een review schrijven over die ene nagellak die niet doet wat het belooft. Wat dat zijn Eerste Wereldproblemen waar ik nog steeds goed van kan slapen.

Beoordeel dit artikel:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.